Stüdyodan
Durgun su
Bu sayfanın en üstündeki havuz nasıl yapıldı: taranmış taşlardan ve bitkilerden kurulan küçük bir bahçe, tarayıcında canlı çizilen su ve kendi temposunda yüzen altı koi.

Bu sitenin en üstünde, günün sonunda yukarıdan görülen bir koi havuzu var. Orada yapılacak pek bir şey yok. Altı balık dolaşıyor, kıyıdaki otlar rüzgârda sallanıyor, güneş de her taşın uzun bir gölge bırakacağı kadar alçakta. Bizden gördüğün ilk şeyin sakin olmasını istedik; bir an için bir web sitesine baktığını unutturacak kadar da gerçek.
Gerçekten var olan taşlar
Suyun çevresindeki neredeyse her şey, gerçek bir şeyin taranmasıyla başladı. Yosunlu kayalar, havuzun dibindeki dere çakılları, eğrelti otları ve küçük çiçekler Poly Haven’dan geliyor: herkesin kullanabildiği, fotoğraflanmış ve taranmış nesnelerden oluşan bir kütüphane. Onları Blender’da, bir bahçeye taş yerleştirir gibi dizdik: birkaç küme, kıyıyı tutan iki büyük kaya ve çimenin doğrudan suya karıştığı açıklıklar.
Çimeni ise kendimiz yetiştirdik. Taranmış çimen tam tepeden bakınca çıplak toprağın üstünde koyu bir saç gibi duruyordu. Bu yüzden kıyıda artık öbek öbek yarım milyondan fazla tek tek çimen yaprağı var ve onları sayfa her açıldığında tarayıcın yetiştiriyor: Blender her öbeğin nerede durduğuna karar verip yalnızca altındaki kısa örtüyü render ediyor, sayfa da yaprakları bunun üstünde, her birini resmin geri kalanı gibi ışık alan kıvrık bir şerit olarak büyütüyor. Her biri kökünde koyu mavimsi yeşil, ucunda güneş almış sarımsı yeşil. Her öbek kendi yönüne yatıyor. Çimen tümseklerde daha açık ve sarımsı, çukurlarda daha koyu; yer yer yonca öbekleri var. Taşların dibinde, biçme makinesinin ulaşamadığı yerde, çimen uzayıp taşın üstüne yatıyor. Su kenarında koyulaşıp suya doğru eğiliyor, sığlıkta sazlar duruyor, yer yer de altın sarısı Hakone çimeni öbekleri suyun üstüne dökülüyor.
Sonra sahneyi tam tepeden, sol üstten gelen akşam ışığında ve içinde hiç su olmadan render ettik. Bu resimdeki toprak, taşlar ve ağaç gövdeleri yerinde duruyor; geri kalanın neredeyse tamamı sen bakarken onun üstüne çiziliyor.
Sen bakarken çizilen su
Su, bu resmin üstüne tarayıcın tarafından her karede yeniden çiziliyor. Resimle birlikte havuzun her noktada ne kadar derin olduğunu gösteren bir harita da geliyor ve sayfa neredeyse her şey için onu kullanıyor. Derin su koyu bir yeşile dönüp dibi yutuyor. Sığ su, güneşi parlak ve kıpır kıpır bir ağ hâlinde geçiriyor. Dip de gerçek bir havuzun üstüne eğildiğinde olduğu gibi dalgacıkların altında dalgalanıyor.
Dalgacıkların kendine ait küçük bir simülasyonu var. Elini suyun üstünde gezdirirsen peşinden geliyorlar; dokunursan bir halka yayılıp sönüyor.
Altı koi
Koileri Blender’da tek tek, her birine kendi desenini vererek yaptık: bir kohaku, bir sanke, bir showa, sarı bir ogon, platin bir ogon ve kahverengi bir chagoi. Sayfada her balık, başını izleyen bir nokta zinciri boyunca bükülen bir resim; bu yüzden döndüğünde bütün gövdesi ardından kıvrılıyor, kuyruğu da çırpmaya devam ediyor.
Birkaç basit huyları var. Derin suda kalıyorlar. Arada bir biri yukarı süzülüp yüzeye dokunuyor ve yeniden batıyor; bıraktığı halkayı görüyorsun. Suyun üstünden hızla geçen bir el yakındakileri ürkütüyor. Suya dokunursan yem mi diye bakmaya geliyorlar. Güneş alçakta olduğu için gölgeleri, altlarındaki dibe biraz yana kaymış düşüyor.
Rüzgâr
Kıyıdaki otlar, sahneyi geniş ve yumuşak şeritler hâlinde geçen esintilerle, her yaprak kendi başına eğiliyor; bir tarladan geçen rüzgâr gibi. Uzun bitkiler kısalardan daha çok sallanıyor, rüzgârın yönü de bir dakika kadar içinde yavaşça dönüyor. Elini çimenin üstünde gezdirirsen çimen yarılıyor, sen geçince yeniden doğruluyor.
Ağaçlar da aynı esintilerle sallanıyor. Blender her yaprağın ve çiçeğin nerede durduğunu ve hangi dalda büyüdüğünü de not ediyor; sayfa görünenleri resimden ayırıyor, her ince dalı kendi temposunda, ucuna doğru daha çok sallandırıyor, her yaprak da sapında titreyip döndükçe ışığı yakalıyor.
Kiraz
Kıyıda, en üstte, dalları yere doğru sarkan bir süs kirazı var; baştan aşağı çiçek açmış. Blender’da dal dal kurduk ve bahçenin geri kalanıyla birlikte render ettik. Sarkan uzun dalları, otları eğen esintilerle birlikte sallanıyor. Rüzgâr geçtikçe çiçek yaprakları kopuyor; elini dalların arasında gezdirirsen daha çok, ağaca dokunursan bir sağanak hâlinde. Dönerek düşüyor, suya konuyor ve kıyı onları durdurana kadar rüzgârın yönünde sürükleniyorlar. Sonra orada, nisanda gerçek havuzlarda olduğu gibi birikiyorlar.
Karşı köşede, daha ilk bahar yaprağından kırmızı olan bir Japon akçaağacı suya doğru eğiliyor. Onu da aynı yolla büyüttük: balık kılçığı gibi dallanan ince dallarda düz yaprak katmanları, kiremit gibi üst üste dizili; aralarından dallar ve çimen görünüyor. İki ağaç havuzun iki yakasından birbirine bakıyor.
Suyun üstündeki ad da çiçek açıyor. Arada bir harflerine çiçek yaprakları ve birkaç taze yaprak konuyor, bir an kalıyor, sonra rüzgâr onları havuza taşıyor.
Durgun kalması gerektiğinde
Cihazın daha az hareket istiyorsa havuz bir kez çiziliyor ve öyle kalıyor; ad da çıplak kalıyor. Tarayıcın onu hiç çizemiyorsa alttaki resmi görüyorsun; sayfa ilk anında zaten böyle görünüyor. Sitenin aşağısında aynı bahçe, kıyıdan, göz hizasında ve gerçek suyun içinden render edilmiş durgun bir resim olarak karşına çıkıyor.
Günün belli saatleri için küçük uygulamalar yapıyoruz. Bu havuz, günün sonundaki saat için.
